Eigenlijk ben ik een sucker voor werkdruk
‘We moeten natuurlijk niet te veel in een negatieve spiraal komen’, antwoordde een collega op mijn zoveelste zuchtende opmerking. Er viel een kwartje. ‘Ploink!’ Hij had gelijk, een negatieve spiraal. Ik was vrolijk glimlachend een negatieve spiraal in gestapt. De afgelopen dagen had ik vol belangstelling zelf-hulp-artikelen gelezen over positiever in het leven staan en werkdruk verminderen. En dat terwijl ik juist een sucker ben voor werkdruk!
Die negatieve spiraal moet maanden geleden begonnen zijn als een klein spiraaltje. Misschien al in de zomer, toen ik geen ‘nee’ zei en dat wel had moeten doen. Of misschien heerst het. Is het besmettelijk. Is er een virus van negatieve spiralen dat de sfeer verziekt. Misschien… Misschien is het gewoon tijd om terug te komen op de grond en wel met beide benen. Want ik ben niet de enige die het gevoel heeft ‘altijd maar alles te moeten doen’.
Het gevoel dat je de poten uit je lijf rent en daar niets dan een vermoeid lijf voor terug krijgt. Het gevoel andermans ellende over je heen gespuugd te krijgen, zonder te vragen hoe het met jou gaat. Het gevoel… Nou ja. ‘Life is… Life!’ En na vijftien keer bewust glimlachen, ben je volleerd glimlacher en gaat het als vanzelf. En van glimlachen wordt je gelukkig. En gelukkig is een positieve spiraal. *glimlach*
Geen reacties