And I'm feeling good

Zeggen dat het voelt als thuis komen, is wellicht wat overdreven. Maar het voelt goed, that's for sure. Na weken en maanden van ontzettend hard werken, heb ik nu vrij. Vrij om aan het werk te kunnen. Aan het werk op het Noordelijk Film Festival. Net als in 2005, 2006 en 2007 schrijf ik ook dit jaar mee met de festivaldagkrant. Waar ik in 2005 de dagelijkse deadlines nog onhaalbaar vond, is het nu heerlijk relaxed om slechts één artikel of interview per dag te hoeven schrijven.

Het houdt me scherp. Ik merk aan mijn schrijven, mijn houding, mijn meedenken dat ik gegroeid ben in mijn vak. En dat is fijn. Ik kan het nog: tekstschrijven. En ik word beter. Elk jaar weer ben ik beter. Al was mijn weblog wellicht interessanter toen mijn liefdesleven instabiel was en m'n leven op z'n kop stond wegens een 'reeds voorziene man'. Maar het is daarentegen natuurlijk mooi dat ik er ook dat deel van mijn leven er op vooruit gaat.

De foto's die ik maakte in Roemenië heb ik nog niet bekeken. De ontzettend hoge werkdruk, deed me thuis met een grote boog om mijn computer lopen. Mijn msn vrienden denken wellicht dat ze geblokkeerd zijn, maar nee, mijn msn is al maanden niet meer 'aan' geweest. Langzaam begin ik te onthaasten. De zon verliest geleidelijk hoogte en het festival komt steeds meer tot leven. Het belooft een mooie avond te worden, de tweede alweer.