Huishoudelijke mededelingen

Zo, even tussendoor, een paar huishoudelijke mededelingen. Namelijk: zuurstokroze.nl wordt binnenkort verhuisd naar een andere server. Nieuwe hoster, nieuwe tijden. Ik ben bezig met het maken van een IE-6-en-lager-vriendelijke lay. Komt vanzelf. Ga Firefox downloaden, dan kun je opeens wél reageren. Verder ben ik druk, wordt komend weekend druk en zijn al die dingen waar ik zo druk mee ben veel belangrijker dan dit hier. Achteraansluiten maar.

Omdat het ook mijn afstandsbediening is

Ziek, zwak en snotverkouden was ik. Snotverkouden en best een beetje zielig. De laatste dagen van 2007 verbruikte ik anderhalve WC-rol, voor het snuiten van mijn neus. Oud en nieuw vierde ik onder invloed van Otrivin en paracetamol. “Ik ben niet ziek, heus niet. Het gaat best.” Als dank vond mijn lijf dat ik het op nieuwjaarsdag maar eens zonder stem moest doen. “…”

Zelf ben ik voorstander van ‘ziek-zijn-in-de-baas-zijn-tijd’, mijn lijf vindt echter dat het weekend of de vakantie bedoeld is voor dagen lang snotteren. Daarom hoef ik me nooit ziek te melden, althans: niet op m’n werk. De laatste ‘Zotte Zondag’ feestjes bracht ik door in bed. Tijdens het verjaardagsfeestje van mijn schoonzusje lag ik languit op de bank. Niet daar, maar thuis.

Na weken kwakkelen, slecht slapen en vooral gewoon door blijven gaan, gaf mijn lijf er op de op één na laatste dag van het oude jaar de brui aan. ‘Je doet het zelf maar’, zal het gedacht hebben. Waterige oogjes, dizzy, moe en een snotkop. Misschien gewoon tijd om me er eens aan over te geven en gewoon eens goed ziek te zijn. Eén dag, dat kan best.

En dan moet je er ook maar het beste van maken. Dus ik pikte de bank en de afstandsbediening in. Ik installeerde de DVD-speler en vond mijn Sex-and-the-City-shoebox terug. Met seizoen drie en een kop hete thee nestelde ik me op de bank. In geen tijden ben ik zo heerlijk ziek geweest. Het rijk alleen en meesteres over de afstandsbediening. Wat wil een verkouden vrouw nog meer.

Op oudejaarsdag gaf ik mezelf een schop onder mijn kont en snoof ik de maximale hoeveelheid Otrivin. Het ontbijtje met beschuit, thee en paracetamol deed ook wonderen. Ik zou wel de laatste zijn om het eerste feestje van 2008 te missen. “Gaat best.” Dus voor al die mensen die nu verkouden zijn én mij een gelukkig nieuwjaar gezoend hebben: sorry. Het gaat weer over. Heus.